باید نوشت...

پرستویی که امروز
قفس نشین شماست
فردا…
عقاب قفل شکنی خواهد شد
که به قله مه گرفته قاف هم
قناعت نخواهد کرد!



نوشتم...
چون باید می نوشتم...
جوجه اردک زشت... سوفی...

پ.ن1: حتی نوشتن هم داره یادم میره!
پ.ن2: نمی تونم حرف هام رو یه نفره بگم...
پ.ن3: من فقط عاشق اینم حرف قلبت رو بدونم، الکی بگم جدا شیم... تو بگی که نمی تونم...
پ.ن4: اصرار به جمله ی بالا ممکنه اونی نشه که منتظرش هستی!
پ.ن5: این روزها مدرن ترین گوشی های بازار رو دارم... اما انگار یه چیزی کم دارن...
پ.ن6: شد یه خاطره... "تو باروون که رفتی، شبم زیر و رو شد... یه بغض شکسته رفیق گلووم شد."
پ.ن7: ادامه دارد...

لینك ثابت|نظرات[]

وقتی بلند، بلند تَرَک برمیدارم... دریا چه خوب شد که مرا تَر کردی...

در ترسگاهِ زنده ی کف رنگ... همیشه فرصت یک سرخوشی کم است.
همیشه فرصت نیست... فرصت هست.
برای سَر بریدنِ فریاد، اما، همیشه فرصت هست... فرصت نیست.
برای قتل عام نامبارکِ پس فردا، همیشه فرصت هست، فرصت نیست.

دریا مرا بلد است، جای غروب خاطره را می داند.
وقتی که گریه مرا از سر می گیرد، دریا ساکت می ماند و من بلند بلند تَرَک برمی دارم.

بروم صد پله پائین با دریا، گریه کنم.
کنج صدف، مرواریدوار، بی صدا گریه کنم.
در غزلگردی های تو...
تا سمفونی آبی، سوگ مشکوک سازها را... یکجا، گریه کنم.
هزار سال... دلم می خواست... با تنِ تنها، گریه کنم.
هزار سال... دلم می خواست... با منِ تنها، گریه کنم.
دریا ،دریا دریا چه خوب شد که مرا تر کردی...
دریا، دریا دریا چه خوب شد که مرا باور کردی...
...

غزلگردی ـ شهیار قنبری




پ.ن1: شهیار... نام کوچک تو زیباست...
پ.ن2: این روزها جز "آلبوم دلچسبیده ها" ی شهیار ترانه ای گوش نمی دم.
پ.ن3: شهیار، بعد از هفت سال چه خوب شد که آمدی... جایی تو را کم داشتم.
پ.ن4: حرف هایم همچون نوشته ای بر یخ، هیچ امیدی به ماندگاریشان نیست...
پ.ن5: جمله ی بالا سخت عذاب آوره...
پ.ن6: کی بود که من رو صدا کرد و گفت "بهترین دوست"؟! 
پ.ن7: گاهی چنان که از بعضی انتظار داری، از بعضی انتظار نداری...
          "جوجه اردک زشت" ممنون.
پ.ن8: و گاهی چنان که از کسی انتظار نداری، انتظاری برآورده می کنن...
           ...
پ.ن9: این روزها حال و هوایی تکراری دارم... چنان محتاط که از خودم هم می ترسم.
پ.ن10: "حسین" دوست خوبم، روزهای بهاری ات مبارک...
پ.ن11: حرف هام بوی تکرار میده... سکوت می کنم.

لینك ثابت|نظرات[]

مطلب رمز دار : می نویسم برای "آن ها..."
این مطلب رمزدار است، جهت مشاهده باید کلمه رمز این مطلب را وارد کنید.

لینك ثابت|نظرات[]

می نویسم... پس هستم.

- گاهی وقتی فکر می کنی که آره... در واقع نه!!! شاید هم برعکس...

- خیلی خوبه که تکلیف مشخص باشه، وقتی مدام سرد و گرم بشی... شکننده تر میشی.
   خط بالا یه امر نسبیه...
   هر چند خودم با این جمله ی سرد و گرم روزگار چشیدن و محکم شدن، خیلی موافق نیستم.

- حس بدی داشتم، از این که نبودم... و حس خوب از این که هستم.

- ترجیح میدم که "نه" نشنوم، پس چرا باید کاری رو انجام بدم که ته اون به "نه" ختم میشه؟!

- شاید کمی...

لینك ثابت|نظرات[]

تازه داره حالیم میشه چی کاره م...
.

افلاطون گفته روح دایره است
و من دایره های روحم را کشف کردم!
پنح دایره دور روحم کشیدم، و خودم را در مرکز این دایره ها قرار دادم

در دایره اول نام افرادی را نوشتم که حال و هوای خوبی به من می دهند
و در دایره پنجم که دورترین دایره به مرکز بود
نام کسانی را که از دنیای من فاصله دارند و بیشترین کشمکش را با آنها دارم

همه ما دلمان می خواهد که احساسی خوب در مورد خودمان داشته باشیم
و گاهی اوقات نداریم!
گاهی حال و هوای ما در مورد خودمان بستگی به تاثیری دارد که دیگران روی ما می گذارند
به آنهایی که در دایره آخر هستند و سعی می کنند که اعتماد به نفس ما را از بین ببرند...

نمی توانی کسی را مجبور کنی که دوستت داشته باشد
و گاهی حضور در کنار افراد نامناسب باعث می شود
حتی در مقایسه با تنهایی ات، بیشتر احساس تنهایی کنی...

در چنین وضعیتی تلاش برای ایجاد تغییر و تحول
ممکن است باعث شود راه ت را گم کنی
یا شاید باعث شود وجود خودت که تو را  "تو" می کند را ازدست بدهی

گاه سالها طول می کشد تا یاد بگیری چگونه از خودت مراقبت کنی
به همین دلیل بسیار مهم است
که افرادی را در اطرافت داشته باشی که دوستت بدارند
حتی گاهی بیشتر از آنچه که
خودت می توانی خودت را دوست داشته باشی

در مواجه با افراد از خودت بپرس
این فرد چه حسی در من ایجاد می کند...
در کنار او می توانم خودم باشم؟
با او می توانم رو راست باشم؟
می توانم به او هرچه می خواهم بگویم؟
در کنار او احساس راحتی می کنم؟
وقتی او وارد می شود چه حسی به من دست می دهد؟
و وقتی می رود چه حالی می شوم؟
وقتی با او هستم احساسات واقعی ام را پنهان می کنم یا با او روراستم؟
آیا او باعث می شود احساس حقارت کنم یا به خودم ببالم؟

فلسفه وجود این 5 دایره،  شناخت است، نه پیش داوری
پس با خودت روراست باش
با افرادی که در نظر تو بد خلق اند، مدارا کن
و خودت را مقید نکن که چون به صرف اینکه با کسی در سر کار و یا اوقاتی ممتد
هر روز زمانی را می گذرانی
باید او را در دایره اول و نزدیک به خودت جای دهی

در دایره اول افرادی را بگذار که از صمیم جان به آنها اعتماد داری
حتی اگر هر روز آنها را نمی بینی
ولی وجود آنها باعث حس خوب و ارزشمندی در تو می شود
از خودت بپرس
در مورد افکار و خواسته هایم به چه کسی می توانم اعتماد کنم؟
آنها همان کسانی هستند که در دایره اول جای دارند
با این افراد و در کنار آنها، قدرتمندی...
ارزشهای مشترک با آنها داری
و با حضور آنها در زندگیت، دنیا را زیباتر می بینی
دوستان و همراهانی خارق العاده!

دایره دوم جای کسانی است که به رشد معنوی تو کمک می کنند
مربیان... آموزگاران
و شاید هم افرادی که تنها برای وقت گذرانی خوبند
بیرون رفتن و خندیدن...
چیزی به تو اضافه نمی کنند
ولی در عین حال هم باعث نمی شوند که حس بدی نسبت به خودت داشته باشی

دایره سوم همکاران و اقوامند
و شاید هم آدمهای خنثی، کسانی که نقش بسیار کوچکی در چند ساعت از زندگی تو ایفا می کنند
و تاثیر آنها نیز تنها همان چند ساعتی است که با آنها هستی
هیچ زمانی در غیر از ساعت ملاقاتشان به آنها فکر نمی کنی
و به راحتی می شود با فرد دیگری جایگزین شوند
افراد این دایره در محدوده کار و وظایفشان با تو هستند و لاغیر

دایره چهارم سر آغاز عزم راسخ توست!
آنها کسانی هستند که در کار تو اخلال ایجاد می کنند
افراد این دایره لزوما" با خود واقعی تو مرتبط نیستند
حتی ممکن است رییس اداره ای باشد که تنها دورادور با کار آنها در ارتباطی
افراد این دایره در زندگی اجتماعی و حرفه ات مهم هستند...
در کنار آنها نمی توانی راحت باشی
و وقتی آنها را می بینی شاید حتی آشفته و پریشان شوی

دایره آخر جای دورترین افراد است
جای آدمهایی که به تو لطمه زده اند، تحقیرت کرده اند،
کسانی که همیشه به تو انرژی منفی می دهند
و احساسات زجرآوری را با آنها تجربه می کنی

خب اکنون که جای هر کس را تعیین کردی
اجازه نده کسانی که در دایره آخر جای دارند
مستقیما" روح و روان تو را هدف قرار دهند
نگذار کسی اولویت زندگی تو باشد، وقتی تو فقط یک انتخاب در زندگی او هستی...
یک رابطه بهترین حالتش وقتی است که دو طرف در تعادل باشند

شخصیت خودت را برای کسی تشریح نکن
چون کسی که تو را دوست داشته باشد به آن توضیحات نیازی ندارد
و کسی که از تو بدش بیاید، باور نمی کند!

وقتی دائم بگویی گرفتارم، هیچ وقت آزاد نمی شوی
وقتی دائم بگویی وقت ندارم، هیچوقت زمان پیدا نمی کنی
وقتی دائم بگویی فردا انجامش می دهم، آن فردا هیچوقت نمی آید!
وقتی صبح بیدار می شویم دو انتخاب داریم:
برگردیم بخوابیم و رویا ببینیم،
یا بیدار شویم و رویاهایمان را دنبال کنیم.

انتخاب با توست...
ما کسانی که به فکرمان هستند را نگران می کنیم و حتی به گریه می اندازیم
و گریه می کنیم برای کسانی که حتی لحظه ای به فکر ما نیستند!
این یکی از حقایق عجیب زندگی است،
و اگر این را بفهمی،
هیچوقت برای تغییر دیر نیست!

پ.ن1: رفتن دلیل بر نبودن نیست.
پ.ن2: دوست خوب، اون که وقتی بهش نیاز داری حضورش رو لمس کنی.
پ.ن3: روزهای سخت... دوستانی دارم که تا حالا قدرشون رو نمی دونستم.
پ.ن4: گاهی بعضی حرفها فقط در حد حرف باقی می مونه، از حرف تا عمل راه زیاده...
پ.ن5: افلاطون هم گاهی حرفهای جالبی میزده...
پ.ن6: وقتی دو نفر با هم اختلاف دارن، بهترین راه حل کردن اون اختلاف، نه فرار. مگر اینکه...
پ.ن7: انقدر حرف دارم که... اما سکوتم از رضایت نیست.
پ.ن8: ...

لینك ثابت|نظرات[]

ناگفته...

لینك ثابت|نظرات[]

باور...

- چیزى نو بیار...
  حرفى تازه...
  جمله اى که به هیچ کس نگفتى
  حال منو به هم نزن!
  تو "دوستت دارم" رو به همه میگى...


- خسته شدم از تکرارِ شنیدن ''مواظب خودت باش، برات دعا می کنم" !!!
  تو اگه نگران حال من بودی که نمی رفتی!!!


- اگه اولین تجربه ش هستی،
  مسوولیت عواقب تمام احساسات و نیازهایی که در اون زنده می کنی
  با توئه به خصوص بعد از این که ترکش کردی!!!



پ.ن1: "دوستت دارم" تکیه کلام تو بود، من بی جهت به اون تکیه داده بودم.
پ.ن2: از حساب و کتاب بازار عشق هیچ وقت سر در نیاوردم.
          هنوز نمی دونم چطوری می شه هربار که تو بی دلیل ترکم می کنی من بدهکارت میشم.
پ.ن3: آدم با گذشتی بود، به خصوص در مورد من... هربار به راحتی از من می گذشت.
پ.ن4: دار بزن… خاطرات کسی که تـو رو دور زده. حالم خوبه… امّا گذشته م درد میکنه...
پ.ن5: کاش می دونستم پشت شیشه های دلم دنبال کدوم گنج بود، که اینطوری به شکستنش اصرار داشت!
پ.ن6: تنهاییم رو با کسی قسمت نمی کنم، یه بار قسمت کردم چند برابر شد!!!
پ.ن7: به کسی دروغ نگو... آدمه؛ دل می بنده!!!

لینك ثابت|نظرات[]

چشمام رو بستم...

 خودم رو گول میزنم!
می دونم این تار دیدن از اشکیه که توی چشام جمع شده...
ولی شیشه ی مانیتور رو تمیز میکنم!!

پ.ن1: بعضی وقت ها چیزی می نویسی فقط برای یه نفر،
         اما دلت می گیره وقتی یادت می افته که هرکسی ممکنه بخونه جـز اون یه نفر...
پ.ن2: کاش میشد بعضیهارو دوباره پس داد به مادرشون...
         بیا مادرش، اینو بگیر دوباره بزرگ کن، این خوب از آب در نیومده...!!
پ.ن3: گناهش گردن خودت... اون روز، روزه بودم كه حسرت داشتن تو رو خوردم...!
پ.ن4: لطفا عشق به من تعارف نکنید! سیـــــــــرم... از بس که گول خورده ام.
پ.ن5: آهـــای آدما ؟! جواب "دوستت دارم" مرسی نیست...
پ.ن6: ترجیح میدم یک حقیقت آزارم بده تا اینکه یک دروغ آرومم کنه.

پ.ن بی ربط: این روزها تکنولوژی رو به مرز انفجار رسوندم، سرم به همین گرمه.
پ.ن آخر: حسین من رو در سه کلمه، جالب توصیف کرده، خوندنش خالی از لطف نیس.
             حسین یکی از دوستان خیلی نزدیکه منه.

لینك ثابت|نظرات[]

خدایا...

 

خدایا تو رو عاشق دیدمو غریبانه عاشقت شدم.
خدابا تو رو بخشنده دیدمو گناه کار شدم.
خدایا تو رو وفادار دیدمو بی وفایی کردم.
خدایا تو رو گرم دیدمو در سردترین لحظات به سراغت اومدم.
خدا جون هرجا که رفتم سرشکسته برگشتم.
اما...
تو منو چی دیدی؟!
که همچنان بخشنده و توبه پذیری...
و مشتاق بنده ات موندی...!!!



پ.ن1: توی یه رابطه ی دو نفره وقتی دو نفر هیچ مشکلی با هم ندارن، حتما یکیشون تمام حرفای دلشو نمیگه.
پ.ن2: بعضی از آدم ها، کلا آزار دهنده ن، وقتی هستن با بودنشون، وقتی هم نیستن، با نبودنشون تو رو آزار میدن.
پ.ن3: مهم نیست که قشنگ نیستی قشنگ اینه که مهم نیستی...
پ.ن4: بدترین گناه اینه که، به کسی که به صداقتت ایمان داره دروغ بگی.

لینك ثابت|نظرات[]

علف باید به دهن ... شیرین بیاد؟!

از قدیم میگفتن علف باید به دهن بزی شیرین بیاد!
یه عمری خودمونو كشتیم شیرین ترین علف دنیا بشیم!!!
غافل از اینكه اصلا طرف "بز" نبود... "گاو" بود.





پ.ن تلخ: غریبه ها که هیچ!!! 
              دوستان هم گاهی به اندازه ی دو سه خط بیشتر، حوصله ت رو ندارن...

پ.ن دپرسینگ: اگه تمام اطلاعات چند ساله ی اخیر رو که روی یه هارد اکسترنال ذخیره کردین
                      همه و همه پاک بشه طوری که حتی با ریکاور هم برنگرده چی کار می کنین؟
                      عکس ها... فیلمها... موزیک ها... آرشیو نرم افزار... آرشیو کارها و پروژه هاتون...
                      به هیچی نمی شه اطمینان کرد، حتی اشیاء !!!

پ.ن فیلسوفانه: با تمام دلبستگی ها و خاطراتی که با لپ تاپ قدیمم داشتم، رفتم یکی دیگه گرفتم.
                       همیشه فک می کردم اون لپ تاپی که دارم بهترینه.
                       اما الان می بینم، از اون بهتر هم هست.
                       این اواخر اذیتم می کرد، این بار از HP به VAIO
                       حالا چرا من فک می کنم بعضی بهترین هستن؟! درصورتی که بارها اذیتم کردن. 

لینك ثابت|نظرات[]